งาน Oishi 2008
posted on 10 Aug 2008 18:33 by zenmikhael
KONNICHIWA!! 
หวัดดีครับทุกๆท่าน
(มาคราวนี้ขอกลับสู่โหมดเดิมนะ แบบว่ามันไม่ชินจริงๆอะ =_=”)
สำหรับงานนี้ ก็อย่างที่ท่านนักคอสทั้งหลายรับทราบกันว่า
เค้าไม่แคร์พวกเราเลยเนอะ
แย่มากๆ รอแล้วรออีก ให้ใครๆก็ขึ้นเวทีไปก่อนๆ
แต่ให้เรารอเป็นตัวปิดงานที่ต้องไปรอแต่เช้า
จะถ่ายรูปจะเดินไปไหนก็สั่งห้ามอีก อะไรกันนักหนาเนี่ย!!
แล้วก็เป็นวันที่เหนื่อยที่สุดตั้งแต่ไปงานคอสเพลมาด้วย
แต่ก็ช่างเถอะครับปีก่อนก็แบบนี้ ทำใจๆเนอะ^^”
[Mi~kha~el Cosplay & Original By Brand Krozz]
เรามาประเดิมรูปแรกกันเลยนะครับ
สำหรับท่านนี้คือ ท่านSakuma
งานนี้ได้ฤกงามยามดีที่จะแต่ง Cosplay Uruha ซะที
ตามคำเรียกร้องที่มีอย่างต่อเนื่องเสมอมา คราวนี้เลยได้โอกาสคอสแล้วนะ
งานนี้ฉายเดี่ยวไปก่อน เดี๋ยวสมาชิกในวงจะตามมา 55+
(ก็ช่วงนี้เรียนกันหนักนี่นา งานก็เยอะ ขอเวลานิดนึง)
แล้วก็ขอบอกนิดนึง Staff ของ Brand Krozz
ท่านนี้ชื่อ Sakuma=ซาคุมะ ไม่ได้ชื่อ Uruha นะครับ
เห็นเรียกกันว่าพี่Uruhaๆๆ แหมๆ ชื่อเค้าก็มีนะ Sakuma เรียกๆกันให้ถูกจิครับ อิอิ^^”
นอกจากลุคนี้แล้ว เดี๋ยวติดตามชมตอนต่อไปได้ครับ ค่อยๆเป็นไปตามสเตปนะ เรื่อยๆสบายๆ
คอสอีกเมื่อไหร่เดี๋ยวได้เห็นแน่นอนจ้า^^
Uruha - Verwelktes gedicht
อันนี้มีอุ๊หลุดนิดๆ เท่นานๆแล้วเมื่อยเนอะ 55+
ส่วนนี้รูปผมเองครับ
Zen มารายงานตัวแล้วคร๊าบบบบบ
ขอบคุณสำหรับคำชมที่ว่า สวย
55+ จริงๆแล้วบอกตามตรงว่ารู้สึกไม่ชินเลยอะนะ เขิลๆ
มีคนบอกว่าดูแปลกตา เพราะปกติเคยเห็นแต่แต่งอะไรเท่ๆ
แต่ผมก็กะว่าจะเอาไว้ชุดนึงก่อนแล้วกันนะเปลี่ยนบรรยากาศ
แต่ต่อจากนี้ขอกลับสู่โหมดเดิมของตัวเองดีกว่า
แบบว่าชุดมันอึดอัดใส่ยาก เดินก็ลำบากอะนะแต่ก็ดีใจที่ยังมีคนชมว่าเท่ 55+
มาได้ไงก็ไม่รู้ คงเพราะว่าผมก็ยังคงคอนเซปโกธิคอย่างเดิม
ก็ผมรักของผมแบบนี้อะนะ Gothic เข้าจิตวิญญาญไปซะแล้ว
LOVE Gothic Jub Jub^^
*แอคติ้ง บาย ซาคุมะ ^^*
ไปๆมาๆ ทั้งยืนทั้งเดิน แอคท่าถ่ายรูปไปนานๆ
แบบว่าเหนื่อยมากๆอาจเริ่มยิ้มแปลกๆแล้วนะ 55+
คนข้างๆบอกว่า ยิ้มๆนะ ดุๆคนเค้ากลัวกันหมด 55+
ยิ้มน่ะยิ้มได้ครับแต่ปกติผมจะแผ่รังสีอำมหิตใส่ชาวบ้านเค้าโดยไม่รู้ตัวนี่สิ
อันนี้ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะ
ถ้าใครไม่มารู้จักตัวจริงไม่รู้หรอกว่าผมน่ะใจดี ติ๊งต๊อง 555555555
แต่อย่ามาแหย่ช่วงกำลังวุ่นๆกับงานแล้วกัน ตอนนั้นกำลังเครียด
อาจแผ่รังสีด้านมืดได้ อันนี้ต้องขออภัยเอาไว้ก่อนล่วงหน้า
http://zenmikhael.exteen.com/20080729/original-gothic-of-brand-krozz
อันนี้คุณพี่ชายสุดที่รัก^^
ขอโทษที่ทำให้รอนานนะครับ^^”
สำหรับออปชั่นนี่ต้องขอบคุณท่าน Sakuma นะครับ^^
ถึงเวลาจะน้อยแต่ก็งามถูกใจ อิอิ
น้องฝ้าย น้องสาวผมเองครับ^^
น่ารักมะ? อิอิ
Kuxumi Chan
มาดูรูปนักคอสเพลน่ารักๆในงานกันต่อเลยนะ^^
ดูให้ดีๆ เขาคนนี้ แม้จะเป็นช่วงที่ทางเดินสะดวก
ไม่มีกล้องหรือคนรุมในขณะนั้นไม่ว่าจะเดินไปไหนมาไหน
เขาก็ยังคงสภาพคาแรคเตอร์ของ L เอาไว้เช่นเดิมไม่มีหลุด
จริงๆแล้วตอนแรกที่เห็นอยู่ใกล้กว่านี้มาก
แต่มัวแต่อึ้งมองไปซะไกลหยิบกล้องไม่ทันอยากถามจริงๆเลยว่าท่านผู้นี้
เมื่อยบ้างไหมอะครับ? แต่ปรบมือให้กับความอดทนนะ^^
น่ารักดีครับ L คนนี้
ท่าน Mana
งานนี้ต้องขอขอบคุณตากล้องที่น่ารักๆและมารยาทงามหลายต่อหลายท่านด้วยนะครับ
ตากล้องเข้ามาถ่ายรูปเยอะมาก คนดีๆก็มี พวกไร้มารยาทนี่ก็ใช่จะน้อย เฮอๆ เซ็ง
ว่าแต่ที่ถ่ายและสัมภาษณ์ไปออกรายการนี่มันรายการอะไรแล้วเมื่อไหร่อะครับ
ชาวบ้านเค้าได้ดูพวกผมออกรายการแต่ผมกลับไม่มีบุญดูซะงั้น
ใครรู้ช่วยมาบอกทีขอบพระคุณอย่างสูงเลยจ้า
งานนี้ก็ดีใจที่ได้เจอ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ผู้น่ารักและแสนดี
คิดถึงพวกท่านทั้งหลายอย่างมากใครที่ไม่ได้ไปงานนี้ก็เอาไว้เจอกันงานหน้านะครับ
งานนี้ผมก็ถ่ายรูปมาฝากทุกๆท่านแล้วนะ ตามสัญญาสำหรับใครที่อัพบล็อกหรือได
คือว่าอัพรูปงานแล้วอยากจะแลกกันให้ดูให้เม้นก็ลงเอาไว้ที่ช่องคอมเม้นนะครับ^^
ขอบคุณสำหรับรอยยิ้มที่จริงใจ และความรู้สึกดีๆที่มีให้นะครับทุกๆท่าน
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่หาได้ยากในวงการนี้ในปัจจุบันก็ตาม
แต่ผมเชื่อว่ายังคงมีอยู่ ^_____^
PS** : ขอบคุณท่านอาจารย์ ประสบการณ์เบื้องหลังตลอดหลายสิบปีในวงการดนตรีของท่าน
ที่ได้บอกเล่าและสอนให้ผมได้รู้ว่าการเป็นนักดนตรีมันคืออะไร และควรทำอย่างไร
ผมได้ใช้เวลาคิดและได้รู้อะไรมากขึ้น เพราะว่าผมไม่ได้อยากเป็นเพียงแค่คนเล่นดนตรี
แต่ว่าผมอยากเป็นนักดนตรี การได้ชื่อว่าเป็นนักดนตรีที่แท้จริงนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย
ตอนนี้หรือตอนไหนๆผมก็ยังคงต้องเรียนรู้อะไรอีกมากเพราะคนที่คิดว่าตัวเองเก่งแล้ว
นับวันจะยิ่งโง่ ผมไม่อยากเป็นคนโง่ ผมเลยยังต้องพยายามต่อไปโดยที่จะไม่คิดว่าตัวเองนั้นดีแล้ว
ผมยังต้องพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะตาย
ยังมีความรู้อีกตั้งมากมายที่ผมต้องเรียน และต้องการที่จะรับรู้อีกมาก
ผมดีใจที่ผมมีโอกาสได้รับรู้ และได้ใช้ความรู้สึก และจิตวิญญาญในการสัมผัสสิ่งเหล่านี้ แต่มันก็ยังไม่พอ
ผมยังอยากเรียนรู้มากกว่านี้อีก มากกว่านี้ และมากกว่านี้
ผมยังไม่เก่งผมคิดแบบนี้เสมอ และจะคิดต่อไปเรื่อยๆ
ผมรู้ว่าทุกสิ่งล้วนแล้วแต่มีความสำคัญ ไม่ใช่แต่เพียงทำไปเล่นๆไปโดยที่ไม่ซึบซับ
และรับรู้นักดนตรีต้องมีหู ผมเข้าใจความหมายที่ท่านบอกผม
ผมต้องใช้หัวใจเปิดรับฟังในสิ่งที่คนทั่วไปไม่ได้ยินผมต้องรับรู้ และรู้สึกอะไรที่คนทั่วไปไม่รับรู้
และผมจะต้องเป็นเหมือนภาชนะที่ยังไม่เต็ม พร้อมที่จะใส่สิ่งใหม่ๆเข้าไปได้เสมอ
และผมต้องนิ่ง ต้องมีสมาธิ ผมจะรับฟังเสียงเหล่านี้ และอยู่กับมันให้ได้ผมต้องเริ่มทุกอย่างที่ตัวเอง
และคอยเฝ้ามองตัวของผมเองเสมอคิดพิจารณาว่าตัวเองผมเองเป็นยังไง ผมต้องเรียนรู้
และรับฟังเยอะๆ ตอนนี้ผมสงบผมรู้สึกได้ว่าตัวเองเปลี่ยนไป และผมรู้ว่ามันดีกว่าแต่ก่อนมาก
ผมจะล้างสิ่งเดิมๆทิ้งไปให้หมดและรับสิ่งใหม่ๆเข้ามา
ผมรู้แล้วว่า การวิ่งไปๆๆๆๆๆๆๆ มันไม่ดีเลยผมว่าผมค่อยๆเดินไป และคอยมองสิ่งต่างๆรอบๆตัว
เรียนรู้ไปเรื่อยๆ แบบนี้ดีกว่าผมได้รับรู้ว่า การใส่ใจสิ่งต่างๆที่เราเลือกเองนั้น มันเป็นสิ่งที่ถูก
และดีและผมก็ได้มันมาทีละอย่างๆๆ และมันก็ดีกว่าที่ผมจะได้มันมาทั้งหมดในคราวเดียว
เพราะว่าทุกสิ่งล้วนสำคัญทั้งหมด และมีค่าสำหรับผมเสมอทุกๆคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของผมนั้น
ทั้งดี และเลว ล้วนแล้วแต่เป็นเสมือนครู ที่สอนผมเพราะถ้าไม่มีพวกเค้า ทุกวันนี้ผมก็คงยังไม่ได้เรื่อง
ยังคงเหมือนหลับอยู่นิ่งๆผมอยากตื่นขึ้นมารับเช้าวันใหม่ พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว นั่นแหละ
คำพูดนี้ผมไม่เคยลืมนะและผมก็เข้าใจความหมายของมันแล้ว ขอบคุณมากๆเลยนะครับ ^_____^
ขอบคุณที่สอนผม และทำให้ผมได้เรียนรู้ประสบการณ์ชีวิต มันทำให้ผม ฉลาดขึ้น
...ภาพที่ผมเคยเห็นในงานคอสเพลตั้งแต่สมัยก่อน(นานมากแล้ว)
คือภาพของเหล่าแฟนคลับ ทั้ง J-ROCK / Cartoon / Game ต่างๆ
ที่เมื่อมีความรู้สึกรักชอบชื่นชมก็จะแต่งคอสเพล ไปพบปะสังสรรค์กับเพื่อนๆร่วมวงการ
ตามงานต่างๆ บ้างก็คอสเพลแบบไพรเวทนอกสถานที่
แต่ก็ดูมีความสุขเป็นปกติ ชุดเสื้อที่พยายามหารูปต้นฉบับมาเพื่อแกะชุด
เดินหาซื้อผ้า เดินหาอุปกรณ์ออปชั่นต่างๆมานั่งทำ
บางคนจ้างร้านตัด บางคนตัดชุดใส่เอง ชุดที่ทุกคนมีเกิดจากความรู้สึกดีๆ
มีความสุขที่ได้ใส่ ไม่ว่าผลงานมันจะออกมาเป็นอย่างไรก็ตาม
เหมือนบ้าง คล้ายบ้าง แต่ผู้สวมใส่ก็มีความสุขที่ได้ใส่
หวังและรอคอยให้ถึงวันงานเร็วๆจะได้ใส่ชุด ไปเจอเพื่อนๆ เพื่อนๆที่เราคิดถึง
บางคนอาจไม่ได้แต่งคอสไปงาน แต่ก็อาจจะมีกล้องติดไม้ติดมือไปถ่ายรูปเพื่อนๆ
เอาไว้เป็นที่ระลึก แต่ถึงจะไม่มีกล้อง ก็ไปงานด้วยใจกันได้
มาจนถึงตอนนี้ วงการนี้เปลี่ยนไปเป็นคนละเรื่อง
ความรู้สึกอบอุ่นแบบนั้นหายไปไหนหมด???!!!
คำถามนี้ที่ใครหลายๆคนสงสัย ไม่ใช่อะไรอื่นหรอกครับ
ก็ตัวคนที่อยู่ในวงการนี้แหละ! อย่างที่รู้ๆกันอยู่
วงการนี้ไม่ได้ทำให้คนเลวหรือดี แต่ทุกสิ่งทุกอย่าง
เราทุกคนเลือกและกำหนดมันเองต่างหาก
ใครต่อใครรอบๆตัวผมมักพูดถึงเรื่องนี้ กับความรู้สึกแย่ๆต่างๆนานา
ผมอยากให้เข้าใจว่า คนเราร้อยพ่อพันแม่ จะให้คิดเหมือนกันหมดคงไม่ได้
จะให้เราทุกคนเกิดเป็นคนดีรักสงบไปซะทุกคนมันก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้เข้าไปอีก
เพราะฉะนั้นแล้ว สิ่งที่ควรทำก็คือ เริ่มต้นจากตัวเราเองสิครับ
คอสเพลจะแต่งให้ดีหรือไม่นั้น แค่ใจรักก็พอแล้วครับ
คุณค่าของคนเราอยู่ที่จิตใจที่ดี พฤติกรรมที่ดี และคำพูดที่ดี
ไม่ใช่ว่าคอสเพลชุดออกมาดีหรือไม่ดี เรื่องแบบนี้วัดกันที่ชุดไม่ได้หรอกครับ
เราทุกคนคอสเพลเพื่อจุดประสงค์อะไรก็น่าจะทราบกันดีอยู่ที่ตัวเองอยู่แล้ว
ไม่มีใครมาตอบให้ได้หรอกครับ เราเรียนหนังสือ เพื่ออนาคตที่ดี
เราแต่งคอสเพลยามว่างเป็นงานอดิเรกด้วยใจรัก
จะแต่งออกมายังไงก็ตาม หากอยากที่จะทำก็ทำไปเถอะครับ
จะต้องไปสนใจคำพูดหรือความคิดของบุคคลปัญญาอ่อนไปทำไมกัน?!
จำเอาไว้นะครับ นี่คือสิ่งที่ผมคิดจากใจจริง และมักพูดอยู่เสมอ
คนเราทุกคน(มนุษย์) มีสิทธิเท่าเทียมกัน ไม่ว่าจะมีอวัยวะครบหรือพิการก็ตาม
หากเมื่อเรายังคิดว่าเราเป็นมนุษย์อยู่นั้น ยังเดินดิน ยังกินข้าว ดื่มน้ำ มีความรู้สึก
เราก็ยังไม่ใช่พระเจ้าหรอกนะครับ เราก็ยังคงเป็นเพียงแค่
มนุษย์ ธรรมดาๆ ไม่ได้พิเศษเหนือใคร
และไม่ได้มีอะไรวิเศษไปมากกว่าใคร
คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นจะทำได้
คนเราเลือกให้ตัวเองมีหน้าตาที่ดีไม่ได้
หรืออาจจะเลือกมีชุดคอสเพลสวยๆไม่ได้เหมือนใครๆ
แต่เราเลือกที่จะเป็นคนดี เลือกที่จะแต่งคอสเพลอย่างที่อยากแต่งได้
โดยที่ตัวเราเลือกเอง กำหนดเอง ไม่ใช่คนอื่นมากำหนดให้
ว่าควรที่จะต้องแต่งคอสหรือไม่ควรแต่ง ควรไปงานคอสเพลหรือไม่ควรไป
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ใครๆจะมากำหนดให้นะครับ ขนาดพ่อแม่ยังห้ามเราออกจากบ้าน
หรือห้ามเราแต่งคอสเพลไม่ได้เลย แล้วจะสนทำไมกับคนที่ชีวิตไร้ซึ่งความดีละครับ
คำพูดของคนที่นิสัยแย่ๆ อย่าไปสนใจเลยครับ
คนรอบตัวผมมากมายที่รู้จักพูดคุยกันมา มักเอาปัญหาเหล่านี้มาคิดให้มากมาย
ผมว่า ทำให้ใจสบาย แล้วเลิกสนใจพวกอมนุษย์ที่ไร้ค่าในสังคมคอสเพลเถอะครับ
พวกเราทุกๆคน ใครอยากคอสก็คอสไป อยากไปงานก็ไป
เงินค่าชุดก็เงินเรา เงินค่ารถก็เงินเรา คนใส่ชุดก็ตัวเรา
เราไม่ได้ไปแบมือขอเงินพวกอมนุษย์ที่ไร้ค่าในสังคมคอสเพลนะครับ
แต่พวกเราทุกคนคือนักคอสเพลที่มีค่าในวงการนี้ต่างหาก มองเห็นคุณค่าในตัวเองสิครับ
คนไร้ค่าจะไปจ้องมองทำไมกัน เสียลูกตาครับ แถมยังเกิดผลเสียอีกต่างหาก
แล้วผมคิดว่าทุกๆคนน่าจะเข้าใจให้ถูกต้องตรงกันนะครับ ว่า Cosplay คือการแต่งตัวเลียนแบบ
ไม่ว่าจะเป็น J-ROCK / Cartoon / Game หรืออะไรก็ตามที่เป็น Idol สำหรับเรา
เราทุกคนที่แต่งคอสเพลคือการแต่งตัวเลียนแบบต้นฉบับกันอยู่นะครับ
พวกเราไม่ใช่ต้นแบบกันเอง ตราบเท่าที่ยังคงแต่งคอสเพลอยู่(ซึ่งไม่ใช่ออริจินัล)
พวกเราทุกคนก็ย่อมเลียนแบบต้นฉบับมาเหมือนๆกันนั่นแหละครับ
จะมาเรียกร้องโวยวายอะไรว่าใครแต่งตัวเลียนแบบตัวเองนั่นผิดแล้วละครับ
ช่วยเข้าใจกันซะใหม่ด้วยนะครับ คนที่มีสิทธิเรียกร้องโวยวายคือต้นฉบับนะครับ
ไม่ใช่นักคอสเพล แต่ผมก็ยังไม่เคยเห็นว่าจะมีต้นฉบับที่ไหนเค้าจะว่า
โวยวายหรือเรียกร้องอะไรเลยนะ ผมว่าน่าจะมีความสุขด้วยซ้ำที่มีคนชื่นชอบ
ผลงานของเค้ามากมายขนาดนั้น ไอ้ที่เห็นโวยวายแบบบ้าบอเหมือนหมาบ้าไร้สติสุดๆนี่
เห็นจะมีก็แต่นักคอสเพลที่ปัญญาอ่อนเท่านั้นแหละครับ
ผมเองก็เคยได้เจอมากับตัวเอง และได้รับรู้รับฟังเรื่องราวมากมายจากคนในวงการนี้
ผมเองก็เข้าใจนะ แต่ทำไงได้อะครับ ผมบอกแล้วไง คนเราเลือกเกิดไม่ได้
จะเปลี่ยนแปลงใครก็ไม่ได้ อย่าพยายามเลยครับ เราทำตัวเราให้ดีก็พอแล้ว
พวกคุณทั้งหลาย หรือใครๆถ้าอยากแต่งคอสเพล
ก็แต่งกันตามใจชอบเลยครับ ถ้าเรามีใจรักและให้เกียติสิ่งที่เป็นต้นแบบนะ
เท่านี้ก็เพียงพอแล้วครับ อยากคอสเป็นใคร
อะไร ชุดไหน ถ่ายรูปท่าไหน โพสท่าไหน
ไปงานไหน ถ่ายรูปที่ไหน ถ่ายรูปใคร ชื่นชอบใคร คบใคร พูดคุยกับใคร
มันก็เป็นสิทธิส่วนบุคคลนะครับ บ้านเมืองมีกฎหมายครับ
สถานที่จัดงานคอสเพลเป็นสถานที่สาธารณะมีไว้ใช้ทำกิจกรรมดีๆ และสร้างสรรค์
ไม่ใช่สนามรบหรือที่ซ้องสุมกำลังพลพร้อมโจมตีนะครับ
ใครที่ต้องการมีชีวิตอยุ่ร่วมสังคมกับผู้อื่นในโลกได้
ต้องไม่ใช่คนเห็นแก่ตัว บ้าอำนาจ(ที่ก็ไม่มีจริง) ต้องรู้จักเป็นคนใจกว้าง
ไม่งั้นก็จะอยู่ร่วมสังคมใหญ่ๆร่วมกับผู้อื่นได้ยากนะครับ
ผมเองน่ะ สนับสนุนเหล่าสาวกคอสเพลทุกๆคนนะครับ ^_____^
และเป็นกำลังใจให้เสมอ อยากให้ทำในสิ่งที่รัก ทำในสิ่งที่ตัวเราเป็นคนเลือกเอง
กำหนดมันเอง เพียงแค่ไม่สร้างความทุกข์หรือความเดือดร้อนให้ใครก็ถือว่าดีแล้วครับ
การจะทำสิ่งดีๆได้จะต้องเริ่มต้นจากการที่ไม่ทำสิ่งที่เลวทรามต่ำช้าก่อนนะครับ ถึงจะเริ่มทำดีได้
สู้ๆครับ อย่าไปกลัวใคร!! ผมจะรอดูนักคอสเพลในวงการนี้ต่อไปนะครับ
เพราะนั่นคือภาพที่สวยงามเสมอสำหรับผม^^
สำหรับผู้ที่เป็นตากล้องทั้งหลายนะครับ โดยเฉพาะเหล่าโอทาคุผู้ชาย
ชอบใครก็ถ่ายรูปไป แต่ช่วยรักษามารยาทด้วยนะ
เกรงใจและให้เกียตินักคอสเพลที่คุณถ่ายรูปด้วย
นักคอสเพลทุกๆคนในวงการนี้คือบุคคลผู้มีคุณค่า และมีเกียติ
แต่หากไม่พึงพอใจนักคอสท่านใด ก็อย่าไปถ่ายรูปเค้าเลยครับ
มือก็ยกกล้องขึ้นถ่ายรูป แต่ปากหมาๆก็มักจะเห่าไปด้วยเนี่ย
ผมว่าเป็นพฤติกรรมเลวทรามมากเลยนะ
หากไม่พึงพอใจเค้าแล้วจะไปตามถ่ายรูปเค้าหาอะไรเหรอครับ?
ใครเคยบอกว่าผู้หญิงปากร้าย แต่ผมขอเถียง ว่า ผู้ชายปากหมายิ่งกว่า
แถมยังหลงตัวเองสำคัญตัวเองด้วย โอทาคุดีๆยังคงมีอยู่ในวงการนะ
แต่ไอ้โอทาคุสันดารเลวๆน่ะ อย่าทำให้คนดีๆเค้าเสียไปด้วยเลย
เพราะสิ่งที่ผมและเพื่อนๆคิดนั้นก็คือ
ถึงไม่มีโอทาคุวงการนี้ก็ไม่มีอะไรขาดหายไปหรอกนะ ดีด้วยซ้ำไป
มันไม่เห็นจะจำเป็นเลยสักนิด หากอยู่วงการนี้ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น
แล้วจะอยู่ให้มันรกไปทำไมกัน?
กล้องถ่ายรูปน่ะ นักคอสเพลหรือบุคคลทั่วๆไปเค้าก็มีปัญญาซื้อกันครับ
รูปสวยๆมากมายของนักคอสเพล ไม่ได้มาจากกล้องของโอทาคุสักหน่อย
ถ้าคิดว่าตัวเองสำคัญนัก ยิ่งใหญ่นัก ผมว่าคิดผิดอย่างมาก เพราะมันไม่ใช่เลยสักนิด
อย่าคิดว่านักคอสเพลจะง้อพวกโอทาคุปากหมาจิตใจต่ำทราม บ้ากามจิตหื่น
พวกไร้มารยาทแบบนี้ จะมีไปให้รกวงการนี้ทำไมกัน สร้างภาพพจที่เสียหาย
โอทาคุผู้ชายน่ะ ช่วยมองนักคอสเพลผู้หญิงอย่างมีเกียติด้วยนะ
ให้สมกับที่เกิดเป็นผู้ชายหน่อย หรือว่าจริงๆแล้วหน้าตัวเมีย
ความเป็นสุภาพบุรุษ มันต้องทำทั้งต่อหน้าและลับหลังผู้คน
และต้องปฎิบัติให้เสมอต้นเสมอปลายกับทุกๆคนไม่มีข้อยกเว้น
ไม่ใช่ทำเอาหน้าใครเป็นกรณีพิเศษ หรือว่าโอทาคุไม่รู้จักคำว่าสุภาพบุรุษ?!
ทั้งพูดจาระราน แหกปากวิจารผู้อื่นในทางเสียหาย ถ่ายรูปแบบอนาจาร
ส่งเสียงเหมือนกำลังทำเรื่องอย่างว่ากลางงานเวลาที่เห็นนักคอสเพล
ออกคำสั่งให้นักคอสเพลโพสท่าที่ส่อในเรื่องลามกเพื่อสนองตัณหาของตัวเอง
แต่งเรื่องใส่ความนักคอสเพลให้ได้รับความเสียหาย
โชว์พาวแหกปากโอ้อวดบ้าอำนาจที่ดูแล้วน่าทุเรศมากกว่าน่าชื่นชมกลางงาน
พฤติกรรมเหล่านี้ มันเลวทรามมากนะ!
ต้องขอโทษสำหรับโอทาคุส่วนน้อย(ขอย้ำว่าน้อย)ที่นิสัยดีๆด้วยนะครับ
ผมไม่ได้ว่าพวกคุณหรอก ใครไม่ได้ทำอะไรไม่ดีก็ไม่ต้องเดือดเนื้อร้อนตัวไป
ถ้าจะโกรธ ผมว่าไปโกรธไอ้คนทำเรื่องน่าจะดีนะ
ไอ้พวกชั่วมันเยอะนี่สิ คนที่เสียหายเสียความรู้สึกน่ะมีอยู่ไม่ใช่น้อย
แต่พวกเลวพวกนี้ยังไม่เคยได้ถูกเอ่ยด่าสักที
ใครจะทำหรือไม่ผมไม่สนนะ แต่ผมจะด่าพวกมันแบบนี้
ใครมีปัญหาไรมาเคลียกันตัวๆได้ เอาให้ตายกันไปข้างนึงเลย
มือเปล่าอาวุธไม่เกี่ยว อยากเหยียบคนมานานแล้ว ถ้าไม่อยากมีเรื่อง
ก็อยู่เงียบๆไปแล้วกัน อย่าดีแต่เห่านะ มันน่าสมเพช!!
แล้วไอ้พวกที่ดีแต่ขู่แล้วหลบหน้าหนีหายไปเนี่ย ตกลงว่าไม่แน่จริง?!
หึหึ น่ากลัวตายแหละพวกแก! ก็แค่สวะปนเปื้อนในสังคมที่ดีๆ
(แล้วใครที่จะลงคอมเม้นในบล็อกนี้ กรุณาลงชื่อตัวเองด้วย(ถ้าแน่จริง)
พร้อมอีเมลด้วยนะ หรือจะลงข้อมูลอื่นให้ด้วยก็ดี
เพราะไม่งั้นจะคิดว่าพวกสันดารสัตว์เดียรัจฉาน!
มาลงคอมเม้นเห่าเอาไว้ เพราะว่ามนุษย์ดีๆเค้าลงชื่อ
และใช้คำสุภาพลงคอมเม้นในบล็อกคนอื่นเสมอ)
